तत्त्वदीपः-चरमश्लोकविवरणं-तृतीयं प्रकरणम्
श्री: श्रीमते रामानुजाय नमः वादिकेसरिसुन्दरजामातृमुनिविरचिततत्त्वदीपे चरमश्लोकविवरणं नाम तृतीयं प्रकरणम् आरभ्यते अथ प्रपत्तिरूपस्य हितस्य विधितस्स्वयम् । शरण्याभिमतत्वात्मश्लोकवर्यार्थ उच्यते ॥ अस्य प्रपदनविधायकस्य “सर्वधर्मान्” इति श्लोकस्य शरण्याभिमतिप्रकाशकत्वम्, भक्तेरपि प्रपत्तेश्- शरण्याभिमततरत्वञ्च स्वयमेव सर्वपापविमोचनोक्त्या सिद्धमिति मूलमन्त्रोपोद्धाते प्रदर्शितम् । इदानीं श्लोकस्य वाचनिकार्थः प्रदर्श्यते । 1 ஶ்ரீ: ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம: வாதி3கேஸரி அழகியமணவாளச்சீயர் அருளிச்செய்த தீ3பப்ரகாஶத்தில் மூன்றாவதான சரமஶ்லோகப்ரகரணம்அத2 ப்ரபத்திரூபஸ்ய ஹிதஸ்ய விதி4தஸ்ஸ்வயம் । ஶரண்யாபி4 மதத்வாத்மஶ்லோகவர்யார்த்த2 […]
तत्त्वदीपः-द्वयविवरणम्-द्वितीयं प्रकरणम्
श्रीमतेरामानुजायनमः अथद्वयविवरणंनामद्वितीयंप्रकरणम् अथाष्टाक्षरमन्त्रार्थतत्त्वयाथात्म्यवेदिनः। हितप्रपदनाकारोद्वयार्थस्सम्प्रदर्श्यते॥ मूलमन्त्रार्थानुसन्धानावसाने सर्वप्रकारभगवत्पारतन्त्र्ययुक्ततदेकशेषत्वरूपाऽऽत्मस्वरूपयाथात्म्यस्य स्वरूपानुरूपं हितानुष्ठानं प्रपदनरूपमाचार्यरुचिपरिगृहीतेन द्वयेन मन्त्ररत्नेनोच्यते। आचार्यरुचिपरिगृहीता हि विद्या साधुतरा तत्त्वज्ञानानुष्ठानादिमुखेन पुरुषार्थाय भवति । “आचार्यवान् पुरुषो वेद” (छा.उ. 6-14-2) “आचार्याद्धैव विद्या विदिता साधिष्ठं प्रापत्” (छा.उ. 4-9-3) इति श्रुते:; “पापिष्ठः क्षत्रबन्धुश्च पुण्डरीकश्च पुण्यकृत् । आचार्यवत्तया मुक्तौ तस्मादाचार्यवान् भवेत् ॥” इति स्मृतेश्च । आचार्यः स्वयमत्यन्तभगवत्प्रत्यासन्नः स्वाङ्गीकारेणैव स्वशिष्यं ज्ञानानुष्ठानादि विकलमपि स्वानुष्ठितभगवत्प्रपत्तिवैभवात् परमपुरुषार्थं तमेव भगवन्तं […]
तत्त्वदीपः-नारायणपदार्थविचार:
श्रीवादिकेसरिसुन्दरजामातृमुनिविरचितः तत्त्वदीपःप्रथमप्रकरणम् ॥अथ नारायणपदार्थो निरूप्यते ॥ अनन्तरं नारायणपदम् – आत्मन उक्तमत्यन्तपारतन्त्र्ययुक्तं भगवदेकशेषत्वं तच्छरीरत्वव्यतिरेकेणानुपपन्नमिति तदुपपादनाय जीवपरयोश्शरीरात्मभावसम्बन्धप्रकाशनेन भोक्तृत्वमपीश्वरायत्तमिति प्रदर्शयति । यथा शरीरशरीरिणोः शरीरिण एव भोक्तृत्वं, न शरीरस्य, तद्वत् सर्व शरीरिणः सर्वेश्वरस्यैव साक्षाद्भोक्तृत्वं, न शरीरभूतचिदचित्प्रपञ्चस्य । तत्र चिद्रूपस्य शरीरस्य तु ज्ञातृत्वस्वभावात् भोक्तृत्वमस्त्येव, तच्च कर्तृत्ववत् परमात्मायत्तम्;अचिच्छरीरस्य चैतन्यविरहात् भोक्तृत्वं न विद्यत इति विशेषः । तस्मात् आत्मनः स्वार्थभोक्तृत्वाहङ्कारभोगविषयममत्वनिवृत्तिः पूर्वपदे काकाक्षिन्यायेन सूचिता […]
तत्त्वदीपः-नमश्शब्दार्थविचार:
श्रीवादिकेसरिसुन्दरजामातृमुनिविरचितः तत्त्वदीपःप्रथमप्रकरणम् अथ नमश्शब्दार्थविचार: अथ मन्त्रशेषः प्रणवोक्तमर्थं विवृणोति । अत्र विवरणं नाम- प्रकृतस्योपयुक्तार्थप्रतिपादनेन पूर्वोक्तार्थविशदीकरणम् । 67 நமஶ்ஶப்3தா3ர்த்த2நிரூபணம் இப்படி ப்ரணவத்தினுடைய அர்த்த2யாதா2த்ம்யம் ப்ரதிபாதி3க்கப்பட்டது. அநந்தரம் மந்த்ரஶேஷமானது ப்ரணவோக்தமான அர்த்த2த்தை விவரிக்கிறது. இவ்விடத்திலே விவரணமாகிறது – ப்ரஸ்துதமான அர்த்த2த்துக்கு உபயுக்தமான அர்த்த2த்தைச் சொல்லிக்கொண்டு பூர்வோக்தமான அர்த்த2த்தை விஶதீ3கரிக்கை. 67 शेषत्वाश्रयभूतस्याऽऽत्मनो ज्ञातृत्वस्य हेयोपादेयप्रतिपत्तिहेतुत्वेन तत्तद्धानोपादानचिकीर्षा कर्तृत्वनिबन्धना।कर्तृत्वं च स्वातन्त्र्येणेति वक्तव्यम्, :स्वतन्त्र: कर्ता” (पा.सू. 1-4-54) इत्यनुशासनात्। “ कुर्यात्” “न कुर्यात्” […]
तत्त्वदीपः-प्रणवार्थविचार:
श्री: श्रीमते रामानुजाय नमः श्री वादिकेसरि सुन्दरजामातृमुनिविरचितः तत्त्वदीपःप्रथमप्रकरणम् सुन्दरजामातृमुनेः प्रपद्ये चरणाम्बुजम् । संसारार्णवसम्मग्नजन्तुसन्तारपोतकम् ॥ अस्मद्गुरुभ्यस्तेषाञ्च गुरुभ्यो विदधे नमः । निदधे च शिरस्याद्यगुरो: पादौ श्रिय:पते: ॥ 1 ॥ ஸ்ரீ: ஸ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம:வாதி3கேஸரி அழகியமணவாளஜீயர் அருளிச்செய்த தத்வதீ3பப்ரகாஶம் “ அஸ்மத்3 கு3ருப்4யஸ்தேஷாஞ்ச கு3ருப்4யோ வித3தே4 நம:। நித3தே4 ச ஶிரஸ்யாத்3யகு3ரோ: பாதெள3 ஶ்ரிய: பதே:॥” என்று ஸ்வாசார்யபரமாசார்யாநுவர்த்தநபூர்வகமாக பரமகு3ருபூ4தனான ஶ்ரிய:பதி திருவடிகளை ஆஶ்ரயித்து; (1) अस्मद्गुरुदयायातयतीन्द्राङ्गीक्रियाश्रयः । […]
Amalanaadipirraan Vyakyanam
ஶ்ரீ: திருப்பாணாழ்வார் அருளிச்செய்த அமலனாதிபிரான் பெரியநம்பிகள் அருளிச்செய்த தனியன் ஆபாத சூடம் அநுபூய ஹரிம் சயாநம் மத்யே கவேரதுஹிது: முதிதாந்தராத்மா . அத்ரஷ்ட்ருதாம் நயநயோர் விஷயாந்தராணாம் யோ நிஶ்சிகாய மநவை முநிவாஹநம் தம் || பதவுரை:- ய: – யாவரொரு திருப்பாணாழ்வார், கவேரது ஹிது:- திருக்காவிரியின், மத் யே – நடுவில், ஶயாநம்-திருக்கண் வளர்ந்தருளுகிற, ஹரிம் – ரங்கநாதனை, ஆபாத சூடம் -திருவடி தொடங்கித் திருமுடியளவாக, அநுபூய – அநுபவித்து, முதி தாந்தராத்மா – உகந்தவராய், நயநயோ: […]
முதல் அத்தியாயம்
முதல் அத்தியாயம் அர்ச்சுனனுடைய சோக யோகம் அத்தியாயப் பொருள் சுருக்கம் வேண்டிடத்தில் அன்றி வெறுத்து நலம் இரக்கம் பூண்டவற்றைப் பொல்லாப்புலம் என்று- மீண்டு அகன்று சுற்றமது நோக்கியே சோகித்த தேர்விசயன் உற்ற மயல் சொல்லும் முதல் ஓத்து. (1) தன்மநிலும்ஆகும் குருநிலத்துத் தாம் சேர்ந்து வன்மைஅமர் இச்சித்து என் மைந்தரும்- தன்மையுறப் பஞ்சவரும் என்செய்தார் என்று அந்தன் பண்புரைப்பச் சஞ்சயனும் சொன்னான் சமைந்து. (2) பாண்டவர்கள் தங்கள் படை வகுத்த பாங்கதனைப் பூண்டுமிக நோக்கிப் பொறாமையினால் தூண்டு […]
ஞான ஸார வ்யாக்யானம்
ஶ்ரீமதே ராமாநுஜாய நம: ஜீயர் திருவடிகளே ஶரணம் விஶதவாக் ஶிகாமணியான மணவாளமாமுனிகள் திருவாய்மலர்ந்தருளிய ஞானஸார வ்யாக்யானம் அருளாளப் பெருமாள் எம்பெருமானார் விஷயமான தனியன் சுருளார் கருங்குழல் தோகையர்வேல்விழியில் துவளும் மருளாம் வினைகெடும் மார்க்கம் பெற்றேன் மறைநான்கும் சொன்ன பொருள் ஞானஸாரத்தைப் புந்தியில் தந்தவன் பொங்கொளிசேர் அருளாளமாமுனி யம்பொற்கழல்க ளடைந்தபின்னே. அவதாரிகை: எம்பெருமானார் திருவடிகளிலே ஆஶ்ரயித்து, ஸகலவேதஶாஸ்த்ர தாத்பர்யார்த்தங்களெல்லாம் அவரருளிச்செய்யக் கேட்டு, தத்வஹிதபுருஷார்த்த யாதாத்ம்யவித்தமராய், “தேவுமற்றறியேன்” (கண்ணி – 2) என்று, அவர் திருவடிகளிலே நித்ய கைங்கர்யம் பண்ணி […]
सङ्कल्पसूर्योदयः-दशमोऽङ्कः
दशमोऽङ्कः निश्रेयस लाभः [ततः प्रविशति विष्णुभक्तिः ।] विष्णुभक्तिः – (आलम्बनविशेषाधीनमात्मनो वैभवम् निर्वर्ण्य) अहम् वैकुण्ठदास्यैकलास्यलीलाविनोदिनी । विश्वकिल्बिषसम्हारविभ्रमारभटीनटी ॥ १ ॥ किम् च, अम्बा मे पुरुषस्य बुद्धिरनघा तातः स धर्मोत्तरः सन्तुष्टिः सहजा क्षमा प्रियसखी सद्वृत्तिराज्ञाकरी । विद्यैव स्वयमस्मि विश्ववृजिनप्रध्वम्सनम् क्रीडितम् साऽहम् प्राणिमि विष्णुभक्तिरचला सन्तिष्ठते सम्सृतिः ॥ २ ॥ अपि च प्रत्यक्षित परावर तत्त्वैर्महर्षिभिर्भगवतैव च गीतम् परमार्थ भूतमन्यमप्यर्थमनुकथयामि […]
सङ्कल्पसूर्योदयः-नवमोऽङ्कः
नवमोऽङ्कः समाधि सम्भवः चूलिका (नेपथ्ये) मोहाकूपारकुक्षिम्भरिरयमनघो मुक्तिवीरुत्प्ररोहः प्रज्ञासौधैकदीपः प्रतिसमयकथातूलवातूलवेगः । दुःखद्वारोपरोधस्थिरतरपरिघो दूरतः प्रत्युपैति क्रूरक्रोधाशुशुक्षण्युपशमनसुधासारसेको विवेकः ॥ १ ॥ Iतिचूलिका [ततः प्रविशति राजा व्यवसायश्च । राजा – (सहर्षबहुमानम्) सेनापते! अद्य खलु मया त्वत्पुरस्कारेण निर्जितः सर्वदोषप्रसूतिः मधुकैटभादिभिर्महासुरैः, महद्भिरपि देवैः दुर्जयो महामोहः । व्यवसायः – देव! वयम् हि भवतो वाहनादिवदुपकरणमात्रम्, प्राधान्यम् तु सर्वत्र भवत एव । अनुस्मरतश्च ते […]